از فلسفه تا نزديک

خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت به قصد جان من زار ناتوان انداخت نبود نقش دو عالم که رنگ الفت بود زمانه طرح محبت نه این زمان انداخت به یک کرشمه که نرگس به خود فروشی کرد فریب چشم تو صد فتنه در جهان انداخت  

آینده از آن کسانی است که به استقبالش می‌روند. نیچه

محمود سنجري چه باشم و چه نباشم بهار در راه است بهار همنفس ذوالفقار در راه است نگاه منتظران عاشقانه مي خواند که آفتاب شب انتظار در راه است به جاده هاي کسالت، به جاده هاي تهي خبر دهيد که آن تکسوار در راه است کسي که با نفس آفتابي اش دارد سر شکستن شب […]

ستاره نرگس ای به دامان ستاره نرگس آمدی؟ ماه پاره ی نرگس ای زشب تا سحر به خاطر تو لحظه ها هم شماره ی نرگس همه هستی در انتظار تو بود ای رسول هزاره ی نرگس عالمی مست نرگس مستت ای به سینه شراره نرگس همه کس غرق نیمه ی شعبان همه جا جشنواره ی […]