از فلسفه تا نزديک

یادمان باشد که همیشه ذره ای حقیقت پشت هر “فقط یه شوخی بود”  کمی کنجکاوی پشت “همینطوری پرسیدم” قدری احساسات پشت “به من چه اصلا” مقداری خرد پشت “چه میدونم” واندکی درد پشت “اشکالی نداره” وجود دارد.

درد من حصار برکه نیست، درد من زیستن با ماهی هایی است که دریا به ذهنشان خطور نمی کند.

باز هم اول مهر آمده بود و معلم آرام اسمها را می خواند: اصغر پورحسن پاسخ آمد : حاضر قاسم هاشمیان پاسخ آمد : حاضر اکبر لیلا زاد پاسخش را کسی از جمع نداد بار دیگر هم خواند اکبر لیلا زاد پاسخش را کسی از جمع نداد همه ساکت بودیم جای او اینجا بود اینک […]