بهمن ۲۰

وقتی که می‌خندی

حس می‌کنم رویاست

اما همین رویا

با طعم تو زیباست

وقتی که می‌خندی

ازجنس بارانی!

از جنس نور و آب!

یا شبنم صبحگاه

وقتی که می‌خندی

لبریز از شوقم

سرشار از امید

با جوشش دریا

وقتی که می‌خندی

حس خوشی دارم

حس لطیف گل

لبخند تو زیباست

رنگ خدا دارد

این خنده‌های تو

آرامش من هم

با خنده‌ات همراه

آذر ۰۱

اللّـهُمَّ عَرِّفْنى حُجَّتَکَ فَاِنَّکَ اِنْ لَمْ تُعَرِّفْنى حُجَّتَکَ ضَلَلْتُ عَنْ دینى

بارالها! حجّت خود را بمن بشناسان، که اگر حجّتت را بمن نشناسانى از دینم گمراه مى گردم

شهریور ۰۱

یکی از دوستان میل زده بود که انتقاداتی به سایت دارم براتون میل بذارم یا تو سایت کامنت بذارم

چندی قبل هم یه بار از دوستان نظرخواهی کردم البته همیشه دوستان به سایت سرک می کشن اما نظر نمیدن

در مجموع ادمی انتقاد پذیری هستم

چه در مورد سایت چه در مورد خودم هر کس نظری داره با کمال میل می پذیرم.

البته خیلی سخته بخواهی طوری رفتار کنی که همه ازت راضی باشن. با این همه سعی کردم به نظرات تک تک دوستان با تمام اختلاف نظرهایی که گاهی زیاد میشه داریم احترام بذارم.

مرداد ۱۸

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی

عهد نابستن از آن به که ببندی و نیایی

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی

ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه

ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی

آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان

که دل اهل نظر برد که سریست خدایی

پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند

تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی

حلقه بر درنتوان زد از دست رقیبان

این توانم که بیایم به محلت به گدایی

عشق و درویشی و انگشت نمایی و ملامت

همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی

روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا

در همه شهر دلی نیست که دیگربربایی

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی

شمع را باید از این خانه به در بردن و کشتن

تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی

سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد

که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی

خلق گویند برو دل به هوای دگری ده

نکنم خاصه در ایام اتابک دوهوایی

مرداد ۱۷

کوله بارت بربند!

شاید این چند سحر فرصت آخر باشد!

که به مقصد برسیم

 بشناسیم خدا..

و بفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم..

می شود آسان رفت

می شود کاری کرد که رضا باشد او..

ای سبکبال

در این راه شگرف در دعای سحرت

در مناجات خدایی شدنت

هرگز از یاد مبر…

من جامانده بسی محتاجم!!!